ÖZEL ZAFER LİSESİ MATEMATİK SİTESİ

Bilme hâdisesi, esas olarak, bilen kişi (özne), bilinen şey (bilgi) ve bilgi edinme işlemi olmak üzere üç unsurdan oluşur. Bilgi, tabiatı gereği sınıflandırıldığında, nesnel (objektif veya müşahhas) ve soyut (mücerret), fizik” ve metafizik”, madd” ve ruh” gibi çeşitli alt gruplara ayrılabilmektedir. Her bir bilgi çeşidinin kendine has öğrenilme yolları vardır. Bu noktadan, hangi bilgi çeşidine talipseniz onun metotlarını kullanarak o bilgiyi öğrenebilirsiniz. Meselâ, “bilimsel bilgi”yi arayan kişi, kendini objektif, fizik” bilgiyle sınırlamıştır ve illiyet (sebep-netice) mekanizmalarını çözmek zorundadır. Ayrıca edindiği bilgileri, şüphe süzgecinden geçirmelidir. Aynı şekilde din” bilgileri kazanmaya talip olan kimse, inancının temel özelliklerini taklitten ziyade tahk”ke (araştırmaya) dayalı olarak akıl ve mantığın süzgecinden geçirerek öğrenmeli ve birinci derecedeki kaynakları inceleyerek bilginin doğruluğunu kontrol etmelidir. Din” bilgi; müşahede ve tecrübeden ziyade, inanmaya, aklın ve mantığın prensipleriyle tartmaya dayalı olarak öğrenilen bilgidir, fakat bu husus, gözlem ve deney yapmaya da engel değildir.
Başka bir açıdan bilgi, bilinmeyen, bilinemez ve bilinebilir olmak üzere üç alt grup altında incelenebilir. Bu sınıflamada esas alınan kriter, insanın sahip olduğu bilgi edinme ve öğrenme vasıtaları ile kazanılmak istenen bilgi çeşididir. Bir de insana ait olmayan, Allah’ın sahip olduğu bilgi vardır ki, insanoğlu bu bilgiden ancak, peygamberler ve semav” kitaplar vasıtasıyla nasiplenebilmektedir. Bu bilgilerin bir çoğunun anlamı mutlak olduğundan, bunların doğru anlaşılabilmesi de ancak belli bir eğitim ve öğretim neticesinde mümkün olmaktadır.

Yazının devamını oku »

Bugünkü bilgilerimiz ışığında yeryüzünde yaratılmış karbon, hidrojen, oksijen ve azot temelli, diğer bir tabirle organik varlıklar içerisinde insan; zihnî, ruhî, aklî ve kalbî melekelerle donatılmış yegâne varlıktır. Diğer canlılardan farkı ise; sahip olduğu bu melekelerine bir sınır konmayıp potansiyel olarak gelişmeye müsait yaratılmalarıdır. İşte bu noktada insanın asıl vazifesi, biyolojik ihtiyaçlarını (yeme-içme, barınma ve üreme gibi) giderdikten sonra; zihnî ve ruhî melekelerinin inkişafını gerçekleştirebilmek için sürekli öğrenme gayreti içinde olarak tekâmül etmesi olduğu ortaya çıkmaktadır. İnsanın ne öğreneceği ve hangi sahada tekâmül edeceği, onu Yaratan Kudret’in ezelî ve ebedî Kitabı’nda belirtilmiştir. Kur’ân-ı Kerim’de insanın yeryüzüne halife olmak için yaratıldığı belirtilmektedir. Halifeliğin misyonu ise; yeryüzündeki işlerin hakkaniyet ve adalet üzerinde yürümesini sağlamak, fesad ve bozgunculuğu önlemek olarak tanımlanmaktadır. İnsanoğluna yüklenen bu misyonun yerine getirilmesi, varlık ve hâdiselerin bilgisine ve künhüne sahip olmayı mecburî kılar. Çünkü insanın öncelikle kendini tanıması; hemcinslerine, dış dünyadaki diğer varlıklara, hak ve adaletle davranabilmesi; sahip olduğu bilme ve idrak vasıtalarına aşina olmasını ve yapısına konulan zihnî ve ruhî melekeleri yerinde kullanmasını gerekli kılmaktadır. Bunun tabiî bir neticesi olarak okumak, düşünmek ve araştırmak, insanın bedenî ihtiyaçlarının üstünde yer alan, asıl halifelik misyonunu yerine getirebilmek için, olmazsa olmaz bir ön şart olmaktadır.

Yazının devamını oku »